W ubiegłą sobotę, 12 maja organizowaliśmy Bieg Europejski w Gdyni, zawody w których kiedyś dawno temu startowałem i od czasu do czasu osiągałem jako takie sukcesy. Pamiętam, jak w 2005 roku startowałem tam por raz ostatni, jako zawodnik i zająłem bodajże 5 miejsce w open przybiegając z czasem lekko ponad 34′ a w całym biegu open udział wzięło raptem … 55 osób. Od 2005 roku zająłem się ściśle organizacją imprez sportowych w Gdyni, więc niestety na start nie mogę sobie pozwolić.

Na liście startowej Biegu Europejskiego w tym roku znalazło się 1912 nazwisk, czyli osób które zgłosiły się i opłaciły naprawdę symboliczną opłatę startową w wysokości 10 zł.Była to już spora grupka, która z roku na rok stale rośnie i się powiększa.

Bieg ten, ma szczególnie dla mnie jeszcze jedno znaczenie i myślę, że to właśnie on wpisał się na długie lata w historię polskich biegów ulicznych. Wiele osób jeszcze rok temu „wieszało na mnie psy” i ostro reagowało na pewien zapis w regulaminie, który na przestrzeni roku stał się popularnym zapisem na niejednym biegu, chociaż w dalszym stopniu jest on często omijany przez organizatorów, którzy więcej na tym tracą, niż zyskują. Takie jest przynajmniej moje zdanie.

Jakie to były zasady. Pierwsza to całkowity brak możliwości zapisywania się do biegu głównego w dniu zawodów. Nie ma takiej opcji i koniec. Ile ja obelg, bluzg i epitetów usłyszałem – szkoda gadać. Ile było maili, telefonów… masakra, aż się dziwiłem, że inteligentni i wykształceni ludzie mogą takie rzeczy mówić i pisać. Dowiedziałem się oczywiście, że nie propaguję sportu, zdrowej rywalizacji i zaprzeczam sportowym ideom… cóż. Każdy ma prawo do wypowiadania swojej własnej opinii… mamy demokrację…

Były groźby, straszenie prasą, Prezydentem (Gdyni) i poniesieniem konsekwencji służbowych. Kolejna „nowinka” to zamykanie na sztywno listy startowej na 2 tygodnie przed rozpoczęciem imprezy. Koniec i kropka. Proste, jasne, przejrzyste i klarowne. Żeby jeszcze bardziej zmobilizować biegaczy postanowiłem na jeszcze jeden hard corovy punkt w regulaminie. Osoby, które się spóźnią się z wpłatą 10 zł, czyli jeżeli ich wpłata zostanie zaksięgowana po terminie, muszą dopłacić w dniu zawodów 90 zł. Mocny punkt, ale w tym roku, tylko 2 osoby „załapały się” na ten zapis, z czego jedna dopłaciła. Z czasem ludzie się edukują i to cieszy, niestety to trwa… ale warto być cierpliwym.

Kolejną nowinką i elementem, do którego będę dążyć będzie wprowadzenie kontroli antydopingowej na Nocnym Biegu Świętojańskim, ale to może w przyszłym roku… wiadomo, tam gdzie są duże pieniądze a na Nocnym są, tam zjawiają się nieuczciwi zawodnicy, których trzeba radykalnie eliminować. Oczywiście nikogo nie oskarżam, ale myślę, że jeżeli to dojdzie do skutku to będzie kolejne wydarzenie i novum na skalę kraju. Pożyjemy, zobaczymy.

 
Miłą niespodzianką, na zakończenie zawodów, było wręczenie pamiątkowego podziękowania od kolegów strażaków z Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Gdyni, za pomoc w organizację Europejskiego Biegu Strażaków.

Takiego wyróżnienia w ogóle się nie spodziewałem i serdecznie za nie dziękuję Tomkowi Zwolińskiemu i Andrzejowi Mazurowi, którzy oprócz pełnienia obowiązków służbowych, są czynnymi biegaczami.

Przy okazji zapraszam 7 lipca na VIII Nocny Bieg Świętojański, do którego zapisy już uruchomiliśmy.

 

 
Znalazłem bardzo fajną trasę, prosto do Zatoki Puckiej i z powrotem, ciut ponad 15km w jedną stronę i tyle samo w drugą. Droga wiedzie częściowo przez las, osiedle domków jednorodzinnych, małe wioski i pola, ale można zrobić tam bardzo fajne rozbieganie, czy lekkie BNP. Pierwsze 15km biegłem spokojnie, delikatnie, przyspieszając każdą następną piątkę i całość wyszła bardzo sympatycznie i obiecująco a śr/km wyniosła 4’23 przy średnim pulsie 155.
 
Cały tydzień zamknąłem z liczbą 120km, czyli całkiem, całkiem sympatycznie.
 

Zastanawiałeś się kiedyś, czy bieganie mogłoby być ciekawsze?

Tysiące osób w naszym kraju wie już, że każdy bieg może być ekscytującym przeżyciem. Te osoby spróbowały Biegu na Orientację. W ubiegłym roku, jednego dnia, w całej Polsce z mapą pobiegło ponad 2000 osób. W najbliższą sobotę pobijemy ten rekord!

W 15 miejscowościach, 12 maja między godziną 11 a 14, będziesz mógł zupełnie za darmo wypożyczyć elektroniczny chip i wyruszyć na specjalnie przygotowaną dla amatorów trasę. Wcześniej z zasadami i mapą zapoznają Cię doświadczeni zawodnicy – może nawet Mistrzowie Świata, których w Polsce mamy kilku…

Na powyższej grafice możesz zobaczyć min. nasz Parlament. Jak widzisz, samo zaplanowanie wariantu przebiegu z punktu A do punktu B nie jest takie proste. A co dopiero jego realizacja! Pomyśl więc, jakim wyzwaniem musi być opracowanie tego w biegu. Twoja wygrana zależy więc od bardzo wielu czynników. Może biegnąc wolniej, szybciej przebiegniesz trasę? Tak bywa, kiedy ci szybsi po prostu się… gubią. Ale nie martw się, Cała Polska biega z mapą odbędzie się w parkach i na placach – będzie o wiele prościej, nikt nie będzie też skupiał się na wynikach. W tę sobotę liczy się frajda!

Pewnie zdziwisz się, kiedy usłyszysz, że w Polsce zarejestrowanych jest ponad 130 klubów prowadzących sekcje biegu na orientację. Jeszcze bardziej zaskakujące może być to, że tyle samo zawodów odbywa się w ciągu roku na terenie naszego kraju. I są to tylko zawody oparte na przepisach Polskiego Związku Orientacji Sportowej, a więc nie wliczają się w to rajdy przygodowe, marsze na orientację itp. Wyłącznie orienteering w najczystszej, sportowej postaci.

Wejdź na www.biegajzmapa.pl i zobacz, czy impreza odbędzie się w Twoim mieście. Nie musisz zapisywać się wcześniej, nie musisz za nic płacić. Po prostu przyjdź i spróbuj. Uczyń bieganie ciekawszym!

Tydzień rozpoczął się 30stką, którą o dziwo biegało mi się bardzo luźno i spokojnie, nie czułem w ogóle niedzielnego startu w Toruniu i spokojnie po górkach wybiegałem swoje 30km. W święto pracy, czyli 1 maja zaplanowane miałem 2 jednostki treningowe, rano wybieganie i siłownia domowa, po południu wybieganie i przyspieszenia, niestety znów zaczęło boleć mnie kolano na rytmach, więc lekko obawiałem się kolejnych treningów, szczególnie że tydzień zapowiadał się arcymocno. Środa stała pod znakiem WB2BC, czyli ciągłego na którym męczyłem się po 3’48-50/km, ale parametry bardzo pozytywnie mnie zaskoczyły. Średni puls wyniósł 171 ud/min a zakwaszenie 2,1mmol/l, czyli optymalnie. N popołudniowym treningu odpuściłem przyspieszenia ze względu na dyskomfort w kolanie… zrobiłem samo wybieganie w okolicy Borowa. W czwartek pierwotnie miałem startować w Sztumie na 10km, ale postanowiliśmy że jednak lepiej jest więcej potrenować, niż pruć się na kolejnym biegu po odkurzacz, więc rano zrealizowałem trening zróżnicowanej siły biegowej z wybiegiem. Pogoda był atak upalna, że pierwszy raz w tym roku siłę biegałem bez koszulki i było bardzo sympatycznie. Po południu wybraliśmy się z Iwoną do Malborka, na obiad do teściów, a że zaplanowany miałem drugi trening, to zrealizowałem go w ramach Biegu Solidarności. Było to bardzo dziwne uczucie, gdyż biegłem gdzieś w środku stawki spokojnie, delikatnie, co chwilę rozmawiając ze znajomymi biegaczami i obserwowałem walkę zawodników, biorących udział właśnie w środku stawki. Tu jest dopiero walka o każde sekundy. To było bardzo cenne doświadczenie. Po tym biegu, o dziwo przestało boleć mnie kolano, ale tu potwierdziła się moja CEPowa teoria. Rano na sile, czułem ból, po treningu przez pół dnia chodziłem w kompresach i ból zniknął. W piątek dwójki (6 x 2km) biegałem w CEPach i czułem pełen komfort. Żadnego bólu kolana! Dwójki biegało mi się bardzo dobrze, średnio po 7’03-05, chociaż ostatnia wyszła w 6’52. Wieczorem ruszyliśmy z Iwoną do Mikoszewa (www.owsb.pl) do naszego świadka – Binczusia, który ma tam bardzo sympatyczny ośrodek wczasowy z domkami i pensjonatem, gdzie można oderwać się od rzeczywistości i odsapnąć od wszystkiego, więc ten wieczór spędziliśmy bardzo sympatycznie, grillowo. Sobota to trening w Mikoszewie, spokojne rozbieganie z Binczusiem po okolicznych lasach, rewelacja i totalny relaks. Wieczorny trening – dyszka z rytmami zrobiłem już w Wejherowie, noga się kręciła a optymalna pogoda i temperatura na czarnej drodze bardzo pozytywnie wpłynęły na cały trening i końcowe samopoczucie, chociaż wieczorem czułem mocno obolałe nogi i achillesy, czego lekko się obawiałem pod kątem niedzielnego treningu. Ten trening, był jednym z kluczowych i podsumowujących przepracowany okres. Biegałem 2 x 8km w II zakresie intensywności. Pierwsza ósemka wyszła po 3’49 (miało być po 3’50) a druga po 3’44 (miało być po 3’45) i pomimo paskudnej pogody, padającego deszczu, wiatru i wszech panującego zimna, biegało się dobrze. Zakwaszenie po pierwszym odcinku wyszło 1,4mmol/l a po drugim 2,2mmol/l. To był dobry trening, z którego rezultatów a szczególnie z samopoczucia jestem bardzo zadowolony. Cały tydzień zamknąłem z liczbą 191km… to całkiem sporo. Całe szczęście kolano odpuściło, ale czuję lekko zmęczone ścięgna achillesa, ale cóż… życie.

 
Kolejny tydzień będzie niestety mocno uboższy w treningi i kilometry, gdyż przez nawał pracy, organizację Igrzysk Miast Bliźniaczych i Biegu Europejskiego znając życie wypadną mi 2-3 jednostki, treningowe, ale z drugiej strony może to i dobrze? Może mięśnie odpoczną i się zregenerują, żeby być gotowe na kolejne treningowe wyzwania… Pożyjemy, zobaczymy.

Płacz na treningu, śmiej się po wygranej walce.
Antoni Gołubiew

Wracając jednak do samych treningów, zrealizowałem chyba 99% planu, i z ręką na sercu mogę powiedzieć, że jestem zadowolony. Łączna objętość wyniosła 553km podczas 28 jednostek treningowych wliczając w to 2 starty w zawodach. W kwietniu wykonałem ponad 9,5km siły biegowej którą to realizowałem w postaci podbiegów 200 i 300 metrowych, jak i siły biegowej zróżnicowanej z wybiegiem. II zakresu wybiegałem łącznie 70km, a były to odcinki 12, 14, 15km oraz treningi typu 2 x 7km. Wszystko to było biegane spokojnie, delikatnie na prędkościach 3’48-50/km oczywiście przy stałej kontroli HR i kwasu mlekowego, który w pewnym momencie przy prędkości 3’48 wynosił 1,2mmol/l. W tym miesiącu nie zabrakło również III zakresu, którego łącznie wybiegałem 28km. Były to pięćsetki, tysiączki i czwórki. Łączna ilość kilometrów startowych wyniosła 31.

Był to dobry i konkretny miesiąc, mam nadzieję że odda to podczas czerwcowego maratonu, do którego zostało coraz mniej czasu…

…walka trwa!

 
Zapraszam również do pozostałych wywiadów, które miałem przyjemność przeprowadzać z Marcinem, dostępnymi na jego stronie internetowej oraz w książce „Pasja Biegania”, gdzie również warto przestudiować wywiad z olimpijczykiem, historią polskich biegów długich Panem Kazimierzem Zimnym pt. „Gdzie są chłopcy z tamtych lat”.

Wywiad Marcin Chabowski

W słoneczną i ciepłą sobotę, 28 kwietnia na obiektach Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Rumi organizowaliśmy jako klub TRI-Saucony Rumia zawody w aquathlonie, była to już druga edycja tej jakże popularnej ale niestety mało docenianej dyscypliny sportu, która jest przedsmakiem oraz furtką czy bramą do wielkiego świata triathlonu. Aquathlon, to nic innego, jak połączenia pływania i biegania a że pływać większość potrafi o bieganiu nie wspominając, więc śmiało można powiedzieć, że to dyscyplina ogólnodostępna i wcale nie tak droga i kosztowna, jaką niestety jest triathlon. Obserwując od kilku lat rozwój i popularność triathlonu, czy aquathlonu w naszym kraju moge dostrzec wielki boom, jaki przezywają te dyscypliny, podobnie jak było to nie tak dawno z maratonem i rozwojem biegów długich. Obracając się w różnych środowiskach, bycie maratończykiem staje się normą a triathlonistą stawia człowieka w lepszym świetle o IM czy 1/2IM nie wspominając. To cieszy. Cieszy postrzeganie sportu jako elementu niezbędnego w życiu, oczywiście nie mówię tu o wyczynie i zawodowstwie, ale o normalnym trenowaniu i podejściu czysto hobbistycznym.

Wracając jednak do naszego rumskiego aquathlonu. Jako, że nie dysponujemy akwenem wodnym i infrastrukturą niezbędną do połączenia tych dwóch dyscyplin w jedną całośc, nasze zawody rozegraliśmy tradycyjnie w dwóch częściach.

Pierwsza z nich odbyła się na pływalni MOSiR Rumia, gdzie zawodnicy w zależności od wieku mieli do pokonania 100, 200, 400 i 800m a cześć biegowa zlokalizowana została nieopodal, czyli na stadionie lekkoatletycznym należącym również do Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Rumi.

Po zaliczeniu „wody” zawodnicy przechodzili na stadion, gdzie w systemie handicapowym startowali do biegowej części zawodów. Działało to w taki sposób, że zwycięzca pływania startował jako pierwszy a pozostali z odpowiednią stratą czasową biegli za nim, czyniąc tą cześć niezwykle widowiskową i spektakularną. Najmłodsi do pokonania mieli dystans 400m, czyli jedno okrążenie stadionu. Pozostałe biegi rozegrane zostały na 1 i 2km a najstarsi do pokonania mieli 5km trasę.

W imprezie wzięło udział ponad 90 zawodników z 15 klubów sportowych z całego kraju. Byli zawodnicy z Głogowa, Częstochowy, Szczecina, Tczewa, Malborka, Gdańska, Rumi, Gdyni, co pokazuje jak duże jest zainteresowanie tą dyscypliną sportu. Dla najlepszych przygotowaliśmy pamiątkowe puchary, nagrody rzeczowe, które wywołały uśmiech na twarzach wszystkich zawodników dodatkowo mobilizując ich do dalszych regularnych i systematycznych treningów.

…dlaczego właśnie w trzydziestce? To pokaże właśnie wykres temperatury w Toruniu z upalnej i słonecznej niedzieli, więc wszystko jasne, szczególnie że start był w samo południe.

Do Torunia wyjechaliśmy z Andrzejem w okolicy godziny 15, gdyż od rana organizowałem II Aquathlon Rumia pływacko – biegową imprezę, która udała się w 110%. Wracając jednak do wyjazdu. Wyruszyliśmy w sobotę, przez obwodnicę i A1 i bardzo szybko znaleźliśmy się w Toruniu, chociaż lekko obawiałem się o stan mojego WRC LPG, w którym ostatecznie przed samym hotelem… zapiekły się klocki hamulcowe w lewym kole, ale udało się z lekkim „smrodem” dojechać na miejsce. Po zameldowaniu się w hotelu Filmar, ruszyliśmy na rynek na małe spaghetti. Muszę dodać, że na zawody zaprosili mnie chłopacy z STS-Timing, którym z tego miejsca chcę serdecznie podziękować za gościnę i bardzo miłe przyjęcie na toruńskiej ziemi. Nie musiałem się martwić o nocleg, startowe, jedzenia i powiem szczerze, że poczułem się jak VIP. W każdym razie poszliśmy z Andrzejem na rynek, wciągnęliśmy makaronik i zaczął się wyjazd… kilka telefonów, sms’ów i ruszamy z tematem. O 21 zostaliśmy zaproszeni na oficjalną kolację, gdzie wśród starych, dobrych znajomych integrowaliśmy się przy greckiej sałatce, golonce… (Paweł), małżach i innych dziwnych potrawach, które popijaliśmy nowym rodzajem Vitargo, które miało lekko gorzkawy smak. Po dobrej kolacji przenieśliśmy się na chwilę do restauracji, gdzie głównym tematem rozmów było… minimum na IO o którym gorąco dyskutowaliśmy w gronie Arti – Paweł Januszewski – Andrzej – Sebastian z Wikoss Sport, ja i chłopaki z Olsztyna.

W niedzielę rano, wstałem po 8 rano i pierwsze co mnie zszokowało to temperatura za oknem i czyste, bezchmurne niebo… wiedziałem, że łatwo nie będzie, ale cóż… pogoda dla każdego taka sama, więc przewagę będą mieli ci, którzy się dobrze nawodnili. Udaliśmy się na śniadanko, po którym w hotelu wlałem w siebie ponad półtora litra płynów, Vitargo, IsoFit a następnie H2O. Kilka minut po 10 wyszliśmy na zewnątrz… nie muszę mówić, jak ciepło ścięło z nóg… masakra a była dopiero 10 rano. Wskoczyliśmy w tramwaj i udaliśmy się do biura zawodów po numery startowe. Ja miałem specjalnie zarezerwowany numer 500 heh. Kilkanaście minut po 11 zaniosłem ciuszki do depozytu i w cieniu, za CH rozpocząłem nowy rodzaj rozgrzewki przed biegiem… rozgrzewkę w miejscu, gdyż szkoda było prądu na bieganie w upale i pełnym słońcu. Przed samym biegiem potruchtałem 1,8km i zrobiłem 2 przyspieszenia, reszta to rozciąganie, ćw koordynacyjno ruchowe, dogrzewające w miejscu i w tej temperaturze to się sprawdziło.

Przed 12 udałem się na start, gdzie spotkałem toruńską ekipę, czyli Benka, Szmajchela, Kamila, Michała z Anią i przywitaliśmy się głośnym… meeeeeeeeeeee… heh, musiało to wesoło zabrzmieć.

Ustawiłem się z chłopakami na starcie i po odliczaniu od 10… ruszyliśmy. Biegłem z butelką wody w garści, co zdarzyło mi się chyba pierwszy raz w karierze, ale był to strzał w 10-tkę. Ciekawym punktem biegu, było okrążenie pokonane na stadionie żużlowym, który robił niesamowite wrażenie, szczególnie patrząc z pozycji biegacza, w pewnym momencie można było usłyszeć głośny okrzyk… Lechia Gdańsk, a zaraz po nim cichy i słaby… Elana, Elana…

 
Biegło się spokojnie i sympatycznie, jak widać na fotkach szliśmy starą sprawdzoną ekipą 3 Piotry i Kamil. Puściłem przed sobą Piotrka z Pasłęka i Bartka z myślą, że dojdę ich w okolicy 7-8km, ale… w każdym razie około 4-5km zostałem sam z Kamilem, który cisnął mnie ile sił. 5km zrobiliśmy w 17:45, czyli bez rewelacji, ale przy tej pogodzie tempo 3’30-35/km było wymagające.

 
Sama trasa była wymagająca, było sporo kilometrów po kostce brukowej i chyba 2 całkiem wymagające podbiegi, więc super szybką nazwać jej nie można, ale ciekawe miejsca i jej malowniczość sprawiały, że biegło się ok. Na końcówce lekko podkręciłem tempo, żeby zgubić Kamila, który cisnął mnie naprawdę mocno i zamierzałem dogonić Bartka, który oglądał się co chwilę, ale niestety zabrakło 9 sekund.

Z czasem 35:33 zająłem generalnie 10 miejsce, 3 miejsce w kategorii wiekowej oraz 1 miejsce w klasyfikacji urzędników, łamiąc mit że urzędnik to pan z wielkim brzuchem siedzący za biurkiem, odprawiając z kwitkiem kolejnych petentów.

wykres tempa biegu

wykres profilu wysokości biegu

To był udany wyjazd i dobre zawody. Wielkie brawa dla organizatora, który wykonał kawał dobrej roboty i w pełni profesjonalny sposób podszedł do tematu. Czas oczywiście jest bardzo słaby, ale kłania się tu termoregulacja i przystosowanie organizmu do pracy w wysokich temperaturach. Czy mogłem pobiec lepiej? Mogłem, szczególnie gdybym poszedł z od początku z Piotrem i Bartkiem, wtedy ten bieg rozegrałby się na ostatnim kilometrze i uważam, że miałbym duże szanse na przesunięcie się wyżej w klasyfikacji, ale nie ma co gdybać i marudzić. Wyszło, jak wyszło i trzeba dalej trenować.

 
Maraton coraz bliżej…
 
PS. Wielkie podziękowania za gościnę dla Maćka, Kury, Łukasza i reszty ekipy STS-Timing.

LAJKUJEMY!!!!!

WYNIKI BIEGÓW MŁODZIEŻOWYCH – I Running Extreme Cross Gniewino / XXV Bieg Stolemów, 21.04.2012

zdjęcia AM-STUDIO.eu